Odessa's Blog

Pechvogeltje, zo noemde de dierenarts Odessa toen we daar in februari voor de derde keer op consult kwamen. In januari bleek dat Odessa een blessure onder haar voetzool had, zo wees de foto uit. Moest met rust genezen. En dat gebeurde ook, bij controle en voor alle zekerheid nog een foto omdat het rechtervoorpootje toch nog wat gevoelig was bij testjes van de dierenarts, bleek dat de blessure was verdwenen, en mochten we weer langzaamaan gaan belasten.

Dinsdag 14 februari werkte ik thuis, en toen ik Odessa tussen de middag uit ging laten merkte ik dat ze wat moeilijker ging zitten toen ik haar aanlijnde om naar buiten te gaan, iets op linksachter leek gevoelig. Ik ga wandelen, let op haar gangwerk, en dat zag er gewoon prima uit. We hebben zelfs nog wat gespeeld, maar toen ik zag dat ze op het hondenlosloopterrein ging liggen, met links ontzien, toen had ik zoiets, het spelen is weer voorbij voor vandaag. Naar huis gelopen, en niks te zien aan het gangwerk, Odessa liep prima. Ik ging terug aan het werk, en Odessa ging zoals altijd ergens in de woonkamer liggen snurken, Chris kwam thuis tegen half zes en ze werd wakker en liep flink mank op links achter. Mopperen deed ze ook, meteen dierenarts gebeld, en gelukkig konden we binnen een uur terecht.

De diagnose was niet mis, gescheurde achillispees, moest genezen met rust rust en nog eens rust, over een maand terug komen, en als het slechter zou gaan eerder natuurlijk. Kans op volledige afscheuring, dus echt rustig houden! En bij volledige afscheuring moet er meteen geopereerd worden, daarna moet de hond onder andere in het gips. In drie dagen tijd zijn we drie jaar ouder geworden. Gelukkig, ik had tegen Carin en Piet gezegd wat er speelde, werd ik door hun van goed advies voorzien. Ook nog contact gehad met 1 van de beste specialisten in NL op dit gebied om de beste behandelmethode hiervoor te bespreken, maar uit de 2nd opinion bleek uiteindelijk dat Odessa haar knie verdraaid had, er zat vocht in de knie, en in de achillispees  zat zeer waarschijnlijk wel een scheurtje, maar dan in de lengte, en niet afgescheurd bij het bot.

Hoe ze eraan is gekomen? Al sla je me dood, ik heb echt geen idee. Niks gemerkt! Op dinsdag was het ook niet meer glad, alle sneeuw was net verdwenen. Ze is wel op de zondag daarvoor onderuit gegaan in het hondenlosloopbos vanwege de gladheid, maar ze stond op en rende vrolijk verder. Je zou zeggen dat ze dan toch eerder had getoond dat ze pijn had.

We moesten dus wederom rust houden, echt maar maximaal 10 minuutjes naar buiten per uitlaatbeurt. Odessa heeft zich er goed doorheen geslagen, ze is best wel wat beweging gewend, maar ze accepteerde de doodsaaie rondjes als, het is even niet anders. Ik zelf werd er trouwens ook wel een beetje sjaggie van, mijn batterij werd net zo goed niet meer opgeladen zeg maar. 3 keer per dag maximaal 10 minuten buiten is gewoon waardeloos. Na 3 weken terug voor controle, en gelukkig, we mochten langzaamaan weer gaan opbouwen! Eerst rondjes uitlaten aan de lijn qua tijd wat uitbreiden, en goed controleren, vooral als Odessa had gerust, dat ze niet mank zou lopen/trekken met de poot/whatever, want dat zou het sein zijn dat het teveel zou zijn. Gelukkig ging alles goed, iedere dag 5 minuutjes langer, conform instructie dierenarts op een gegeven moment los laten lopen toen aangelijnd goed bleef gaan. Ik moet zeggen, lang leve het feit dat het al wat langer licht bleef na werktijd! Rond etenstijd (= lekker rustig) was het namelijk nog licht, en zo konden we beginnen met 10 minuutjes loslopen. De Asterdplas, Cadettenkamp, het is met de auto nog geen 15 minuten rijden. Dus dag 1 10 minuten los, dagje rust (= in de buurt uitlaten aan de lijn) dag 3 15 minuten los, dag rust, dag 5 20 minuten los etc. etc. Vanwege mijn thuiswerk kon ik prima in de gaten houden of het goed bleef gaan met Odessa, maar zo hebben we vrij snel de boel weer op kunnen bouwen, op een verantwoorde manier, dat vond ik zelf wel tenminste.

Inmiddels hebben we alweer 2 lessen GG achter de rug. En echt, wat hadden we dat gemist zeg! Het was zo fucking leuk om weer mee te kunnen trainen! De 1^e les na de blessure de sprong over de horde niet mee getraind, maar vorige week heeft trainer Piet de horde voor ons op “teckelstand” gezet.  Zo kan ik toch het commando “hoog” weer gaan oefenen, een pupje kan er (bij wijze van spreken) nog wel overheen wippen.

En over pupjes gesproken… Allereerst NEE, er komt er geen bij. (Vooralsnog niet, tenzij de omstandigheden wijzigen.) Maar dit vrouwtje heeft wel een bijzonder moment meegemaakt. Vorige week ben ik met Odessa richting de Fremery Bouviers gegaan, alwaar ik mijn schoentjes heb uitgetrokken, en heerlijk tussen 9 pupjes van bouviers Mortisha en Casanova mocht zitten, de kleintjes waren ruim 5 weken oud. Wat was dat genieten!!! Zo bijzonder… In de middag werden alle kleintjes in de doggyride gezet, en gingen Carin (de fokster), Nancy (het trotse vrouwtje van pupje Moyra), ik, moeder Mortisha en mijn zwijntje Odessa een rondje over de markt lopen. Voor mij was het een fantastische ervaring om dit allemaal mee te mogen maken, Odesje is ook weer strak in het pakkie gezet, een mooie afsluiting van best wel een lastig kwartaal dus. Odessa ook blij, nog ff snel het strand in ’s Gravenzande onveilig gemaakt, want stel je voor dat je een keer netjes en schoon thuis komt!

Dan ga ik nu maar eens een greep uit het assortiment 1e kwartaal 2012 uploaden, de sneeuwfoto's waren "in between blessures", ze heeft gelukkig nog wel even kunnen genieten van de sneeuw toen het zover was.

Bovenstaande foto's waren van begin februari, dan springen we hieronder meteen over richting half/eind maart.

Met de snuit in het kozijn, wachten totdat de baas thuis komt. Ga 1 keer met Odessa na werktijd op "uitje", en als het aan mevrouwtje ligt is het dan meteen een wet zodra de zakelijke pc wordt uitgezet. Wel gezellig, Chris is vaak mee gegaan. Normaliter liet ik Odessa altijd even in mijn pauze achter de bal aanrennen op het losloopterrein hierachter, vindt ze een superleuk spelletje, maar ja, nu met 2 blessures achter elkaar... Ik weet niet of het eraan heeft gelegen, maar ik pak nu vaker de auto na werktijd, kan ze toch nog even ergens lekker de beentjes strekken.

Of rollen natuurlijk, Odessa vindt het heerlijk lekker smerig thuis te komen!

En mocht er weinig te beleven zijn, dan maakt ze gewoon haar eigen "feestje".

Dan nu de dames waarmee we de markt in 's Gravenzande onveilig hebben gemaakt, Nancy loopt supertrots achter de doggyhut met maar liefst 9 puppen erin, inclusief haar lieve pup Moyra. Het is haar zo gegund, ze heeft er zo lang op gewacht! Rechtsachter loopt Carin met mama Mortisha, als je een pagina of 10 op deze site terugbladert kom je Mortisha nog tegen als puber, met daarbij een pupje Odessa die helemaal weg was van de dame. Wat vliegt de tijd toch...

Er stond soms wel 8 man over "de wieg" gebogen op de markt, maar het gezicht van de mevrouw van de visafdeling, geweldig!

Er staat je echt een verrassing te wachten ja, als je erin kijkt.

En na de wandeling moet de boel natuurlijk ook weer uitgeladen worden. Nancy liep hardwerkend heen en weer om alle 9 heerlijkheidjes weer in de pupje bak te leggen, Carin liet vol trots de pupjes voor mijn fotolens verschijnen, en Odessa stond te zeiken, die vond het onderhand wel echt tijd om naar het strand te gaan haha. Het is voor ons altijd een dagje uit als we naar Carin gaan, maar vandaag had het vrouwtje wel heel erg lang haar tijd genomen.

Nog even, en ze "vliegen uit". Ik heb er zoooo van genoten! Toch nog effe 2 foto's, op de 1e staat Odessa in de pupje speelzaal te kijken, de 2e foto hieronder is gewoon willekeurig, maar ze zijn gewoon zo ontzettend schattig en lief!

Aan alle leuke dingen komt een eind, maar dit keer volgde er nog een leuk iets. Odessa had er lang genoeg op moeten wachten, op haar strand uitje. Vanzelfsprekend eerst ff een beetje vies worden, anders ben je niet echt op uitje geweest nietwaar?!

De dag begon uitstekend, prima weer, dit vrouwtje had 10 uur geslapen en was totaal (lees, vrijwel) niet zenuwachtig. We hoefden pas om 13.30 uur te verzamelen, dus lekker rustig aan gedaan. Ik had er eigenlijk gewoon het volste vertrouwen in, ik weet tenslotte dat we het kunnen. (Zei zij stoer, nadat trainer Piet het er onderhand ingeslagen had, dat dat gezeik over examenvrees maar eens afgelopen moest zijn!) Alleen een beetje onzeker over het volgen gezien dat de laatste tijd wel vaker mis is gelopen.

Onze puntenlijst:

2 minuten zitten (in zicht) C2 – 0 p

3 minuten liggen (uit zicht) C2 – 14 p

Los volgen C4 – 28 p

Zitten en af tijdens het volgen C3 – 15 p

Komen met staan C4 – 20 p

Vak zenden met af en ophalen C3 – 27 p

Apport over de horde C3 – 0 p

Vlak apport (metaal) C2 – 10 p

Sorteren C4 – 0 p

Appel op afstand (zit-sta-af) C4 – 0 p

Omgang baas hond C1 – 10 p

Totaal aantal punten (320) – 124 p

Het volgen ging dus goed hoewel ik blijkbaar iets te vrolijk heb rondgelopen, te veel een zwaaiende beweging met mijn armen wat gezien wordt als inwerken. Maar op dit niveau ben ik met een 7 nog steeds erg tevreden. Vak zenden ging uitstekend, als een speer rende ze richting het vak, de 3 punten die ik hier heb laten liggen komt omdat ik altijd richting het vak wijs, en wijzen mag niet.

Wat er allemaal weer mis ging... Bij de zitoefening ging Odessa na ca. 1,5 minuut liggen. Zit en af tijdens het volgen ging net effe te langzaam. Bij het komen met staan kwam ze werkelijk racend op me af, die kreeg ik niet meer op tijd gestopt, ze kwam voor haar doen echt veel te hard aanrennen. Ik gooide mijn apport te ver naar rechts over de horde, en toen begon het feestje van Odessa pas echt. Ze rende heen langs de horde (is meteen 0 punten), want ze zat links van me maar kon gewoon op rechts het apport zien liggen, vrouwtjes eigen schuld. Ze sprong  terug nog wel met apport over de horde, maar dat deed ze denk ik al vooral voor haar eigen plezier. Metaal apport pakte ze na lang dralen vast, liet het vervolgens nog een keer vallen, en spuugde het uit toen ze voor me kwam. Bij het sorteren vertrok ze voordat ik het commando had gegeven, als een wilde kleuter schoot ze erop af, vol plezier heeft ze ik denk zeker 3 houtjes even aangeraakt met haar bek voordat ze de juiste pakte. En hoezo dan netjes terugbrengen als je de “buit” hebt, lekker erop kauwen, das veel leuker! Appel op afstand was echt de bloody limit, ik geef het eerste commando en van pure pret schoot ze gewoon 3 meter mijn richting uit, het was tenslotte party time!

Hoewel het puntenlijstje een 10 voor omgang baas hond laat zien, ben ik daar toch maar eens even ernstig over na gaan denken. En uiteraard, ik weet het zelf al heel lang, ik ga met Odessa om als zijnde “mijn vriendinnetje”. Het is niet dat trainer Piet me er niet op gewezen heeft dat ik baas moet zijn. Nog niet zo lang geleden met een training bijvoorbeeld, Odessa liep weer een beetje te kloten want het doet immers toch geen zeer, was ik het op een gegeven moment echt beu. Om te bewijzen dat het me dit keer toch echt menens was heb ik op een zeer dwingende manier mijn wijsvinger omhoog gedaan (nog niet eens mn middelste) om mijn boze woorden nog wat meer kracht bij te zetten. Piet zei nog, oei, nu staan we hier toch wel te sidderen van angst…

Ik vroeg me dus af of het nog wel zin had om door te gaan. Het is namelijk verdomd moeilijk jezelf te veranderen. Nu is het ook weer niet zo dat ik een watje eerste klas ben die mijn hond niet durft te corrigeren, dat durf ik namelijk wel, en dat doe ik ook, maar dan moet ze in mijn ogen wel echt iets uitvreten. Feit is dat Odessa een goede GG hond is, ik moet haar alleen nu duidelijk gaan maken dat ik het gespeel gewoon niet meer tolereer. Ik train hier thuis ook altijd op een speelse manier, de hond moet het tenslotte ook leuk blijven vinden, maar het wordt nu tijd om de puntjes op de i te gaan zetten. Dus, na wat mailverkeer en een aantal wijze woorden, heb ik besloten, we gaan ervoor! Er zijn een aantal punten die ik moet verbeteren en ik ga er verdomme voor!!! Kan best dat ik bij een volgend examen meld dat we van het veld af zijn gestuurd, dat interesseert me geen reet, als Odessa dan maar weet dat er met dit vrouwtje niet meer te spotten valt! Vanaf januari op zaterdagochtend 09.00 uur pakken we de GG2 training weer op. (Mijn slapen gaat eindelijk beter de laatste tijd, stoppen kan altijd nog als het voor mij echt niet vol te houden is maar daar ga ik niet vanuit.)

Dan volgen nu wat foto’s van onze mooie meid. We zijn vanzelfsprekend niet alleen met gehoorzaamheid bezig maar we genieten ook lekker van onze wandelingetjes. En Odessa komt nog steeds gewoon als ik ze roep, mocht men gezien bovenstaande een ander idee over ons hebben gekregen hihi.

September, Cadettenkamp, eerst lekker d'r gangetje laten gaan, dat mag op bekend terrein, en dan "hier" roepen, is het niet voor d'r conditie, dan is het wel een poging om de ultieme foto te scoren.

Oktober, Galderse Meren is geopend voor het hondenseizoen!

November, vanzelfsprekend veel Galderse Meren, soms Cadettenkamp, maar sporadisch het Mastbos (hondenlosloopbos), dit jaar een luxe week vakantie samen met het hondje, saampies lekker veel op pad geweest!

December, tijd voor "groot onderhoud". Een trimbeurtje dus bij onze steun en toeverlaat Tante Carin. Wat ben ik blij dat we destijds semi geadopteerd zijn door de Fremery Bouviers. Vooral toen Odessa pup was heeft Carin me voorzien van veel nuttige adviezen (nu ook nog trouwens), en bijvoorbeeld de melding, de pup moet van jongs af aan op de trimtafel als ze gekamd wordt (om te wennen aan), daar hebben we nu gewoon ontzettend veel profijt van. Ik moest wel lachen hoor, toen Odessa haar oogjes terwijl ze getrimd werd onderhand dichtvielen van de slaap... Nageltjes geknipt, tandjes weer ontdaan van tandsteen, en een boost voor mn ego als een Bouvierfokster zegt dat ik toch een schat van een Bouvier heb... Gezien we toch in de buurt van het strand van Hoek van Holland waren, ging na de trimbeurt de reis daarnaartoe, apart weer was het wel, beetje frisjes ook, en vanzelfsprekend bleef onze kleine meid niet lang schoon, want daar houdt ze nou eenmaal niet van.

Vriendin Dees en ik zijn afgelopen september ook weer naar de Bouvierdag in Heteren geweest. Echt gaaf, op de Bouvierdag kregen we ook een demonstratie van politiehonden. Wat mij betreft is het meest opmerkelijke wel dat de woordvoerder het volgende wist te vertellen: “De reden waarom de Bouvier minder bij politiewerk wordt ingezet is het feit dat de Bouvier in vergelijking tot bijvoorbeeld de Herder veel te veel letsel veroorzaakt bij de delinquent.”  

Met volle teugen heb ik genoten! Kicken!! Als je dan wilt spreken over gehoorzaamheid heb ik dat maar weer genoeg gezien bij het IPO van de Bouviers en daarna de demonstratie van de politie met de Bouviers.

Bij het IPO gebeuren heb ik echt wel mijn telelens tot het uiterste moeten gebruiken, het is geen klein veld waar die proeven plaats vinden.

Na het IPO volgde het aanplagen, jonge honden mochten het veld op, en twee pakwerkers waren zo te zien helemaal in hun element, het was ontzettend leuk om te zien.

Ik stond al echt volop te genieten, maar tot mijn groot genoegen volgde daarna nog een demonstratie van politie honden! Als ik me goed herinner het escorteren van een dronken man.

Bij het zien van het volgende onderdeel wist ik het 1000% zeker, Odesje zal nooit bij de pliezie te zien zijn, voedsel weigeren, aanhoudend voedsel weigeren, zelfs ik kreeg er honger van...

En de demonstratie ging verder, overigens waren de Bouviers wel aangelijnd gezien dit ging om honden in opleiding.

Op de twee bovenstaande foto's is duidelijk te zien dat het een totaal andere dicipline is, bij het IPO bijten de Bouviers op de mouw, politiehonden worden anders "opgevoed", vereist dus ook een ander pak, zie onderstaand. Die man was na de demonstratie helemaal kapot van moeheid, werkelijk waar.

Rest mij te zeggen, op naar een Happy 2012! (met dank aan Angela voor het ontwerpen van de kaart)

Heeft me helaas dat felbegeerde papiertje weer niet opgeleverd! Yep, gezakt… We waren er wel dichtbij daarvoor, dit keer stukken beter gepresteerd, maar net niet goed genoeg. Het was allemaal veel te slordig met als eindresultaat dat we 22 punten tekort kwamen.

Wel heb ik ook een positief punt te melden, en dat is dat we geen nulletje hebben gehaald. Odessa heeft dus alle oefeningen uitgevoerd, je moet alleen niet vragen hoe soms... Het bewijst wel dat we alle oefeningen beheersen.

Ik zelf kan echt niet anders zeggen dan dat het terecht is dat we zijn gezakt. En ik zeg dat voornamelijk omdat het volgen totaal niet naar mijn zin is verlopen. We hebben slechts 20 punten gescoord op het volgen, van de 40, omgerekend is dat dus een 5. En dat vind ik slecht, daar baal ik van, zeker gezien het feit dat we zoveel beter kunnen, juist met volgen! Kijk, als mijn hond een keer bijv. met het apport over de horde heen springt, haar apport pakt, en terug denkt, ik loop eromheen, dan is het ook een nulletje, 40 p down the drain. Maar ik persoonlijk vind dat toch minder erg dan maar 20 punten scoren op het volgen! Zeker, in principe moet ze natuurlijk beide oefeningen gewoon goed uitvoeren, maar ja, als er dan toch iets fout moet gaan…

Onze puntenlijst:

2 minuten zitten (in zicht) C2 – 17 p

3 minuten liggen (uit zicht) C2 – 15 p

Los volgen C4 – 20 p

Zitten en af tijdens het volgen C3 – 21 p

Komen met staan C4 – 24 p

Vak zenden met af en ophalen C3 – 21 p

Apport over de horde C3 – 15 p

Vlak apport (metaal) C2 – 16 p

Sorteren C4 – 20 p

Appel op afstand (zit-sta-af) C4 – 24 p

Omgang baas hond C1 – 10 p

Totaal aantal punten (320) – 202 p

Kwalificatie Goed, resultaat, Afgewezen, je moet minimaal 224 p halen voor G&G2 om een diploma te kunnen behalen en door te mogen naar G&G3.  

ALS, als, we zaten er in ieder geval wel dichtbij dit keer… Sorteren bijv., Odessa pakt het juiste stokje (!!) en ik zie het ook vanaf afstand, die heeft de juiste. Heel dr donder straalde dat namelijk uit, het was moeilijk te missen. Flink kauwend op de juiste buit duurde het even alvorens mevrouw mijn richting uit kwam lopen, en on top of that, toen ze eenmaal bij me was nam ze niet de moeite om even voor me te komen zitten zoals dat hoort… Ze heeft WEL gesorteerd, ze rook de stokjes stuk voor stuk af en pakte de juiste! Toen ze op mijn commando “los” het houtje in mijn handen liet vallen zei ik nog vol trots, ze heeft de juiste! En ik vind het nog steeds, knappe hond! Dit was ons zwakste punt…

Helaas dus geen diploma maar dat is wel terecht. Hopelijk de volgende keer beter! ‘T is alleen…Cynophilia gaat haar regels aanpassen. Vanaf 1-3-2012 moet je 256 p halen om door te mogen naar G&G3. Ervan uitgaande dat er 1 onderdeel fout verloopt, een nulletje dus, wordt het dan zo’n beetje haast onmogelijk het examen te halen. Ook al loop je rete strak, goede afwerking, dan nog, ergens een nul en je kunt het eigenlijk wel vergeten. Op mij heeft het serieus een demotiverend effect, ik ben er dan ook nog niet helemaal aan uit of ik wel doorga als de nieuwe regels van kracht zijn. Natuurlijk weet ik dat we 224 kunnen lopen, nog wel meer ook, ik durf zelfs arrogant te beweren, we kunnen ook 256 halen. (Ik weet alleen niet hoeveel examens ik daarvoor nog moet “doorstaan”. Ik MOET leren van mijn idiote examenvrees af te komen.) Het komt er eerlijk gezegd gewoon op neer dat ik naar G&G3 wil, en Cynophilia gaat mij dat een stuk lastiger maken om dat te bereiken.

Onderstaand, met dank aan zwager Ton, een aantal foto’s van ons tijdens ons examen.

Stukje volgen

(Hout) apport over de horde, hoog!

IJzer apport

En natuurlijk komt ze scheef voor me zitten bij het ijzer terugbrengen...

Want eh... wel eens gezien hoe ik gooi?!

Pompidom, op naar de sorteerstokjes, ik had het bijna niet meer...

Op zoek naar het juiste stokje

Appel op afstand, ZIT, STA

Echt jammer dat ik vanwege dat stomme examenvrees er niet van kan genieten. T is namelijk best leuk, nietwaar?!

Zo, na een heerlijke cruise met mijn moeder, en daarna een paar lessen bij Lisette in haar combiklas GGB, GG1 en GG2, zijn we nu weer helemaal back into business. We zijn terug bij trainer Piet, en daar ben ik echt ongelofelijk blij mee! Absoluut niets ten nadele van Lisette, maar in een combiklas kun je onmogelijk alle oefeningen iedere les doornemen, dat gaat gewoon niet, die tijd is er niet. Maar juist voor ons is het voornaam alle oefeningen voor GG2 regelmatig te herhalen, voor anderen geldt natuurlijk precies hetzelfde, maar feit is gewoon dat ik het niet helemaal zelfstandig kan zeg maar. Ik zei het vorig jaar, en ik zeg het nu weer, ik wil GG2 halen! We hebben net een week vakantie achter de rug van de KC, en nu gaan we er met volle kracht weer helemaal voor! De trainingen van de laatste weken waren ook echt genieten en kicken, ik heb het weer zo naar mijn zin. En Odessa niet minder…

Wat Odessa wel minder vond was toen het vrouwtje thuis kwam van de cruise. Werkelijk, dat beest verdient af en toe een rotschop hoor. Het is gewoon echt een ondankbaar zwijn! Ik kom thuis, en ik denk, Odessa gaat vast uit dr plaat van blijdschap! Welnu, ze gunde me nog net een blik waardig, kwispelde, meer voor de vorm, en had vervolgens een blik van, shit, mijn vakantie met de baas is nu zeker ook voorbij. Chris is gewoon iedere dag met Odessa op uitje gegaan he. Die 2 hebben het saampies echt hartstikke leuk gehad, en daar ben ik natuurlijk alleen maar ontzettend blij mee. Omdat Chris zo goed voor Odessa zorgde, hij had een week vrij genomen om voor onze hond te zorgen, kon ik lekker genieten van de cruise. Ik heb wel een momentje van ongerustheid gehad hoor. Ik was op zaterdag vertrokken, en op zondag hoorde ik per sms dat Chris de oven per ongeluk finaal had vernield, hij had de hele ovendeur eruit gelopen. Op maandag had ie zichzelf buitengesloten samen met de hond. Dinsdag geen bericht, dus op woensdag ben ik maar eens gaan informeren of de hond nog wel leefde… En toen op donderdag…

Was Odessa jarig!!! Chris stond er alleen voor, na diverse hinten en het gegeven dat ik een fototoestel had thuisgelaten was het natuurlijk tijd voor de vastlegging van haar verjaardagsfeestje. Trainer Piet heeft in het verleden wel aangegeven dat we ook met afleiding moeten trainen, toch, dit was best een grote uitdaging hoor… Zit en blijf terwijl er soesjes voor je neus staan! En, het is gelukt, wat heb ik toch een geweldig(e) droppie(s) he!

Vier soesjes want inderdaad, mevrouwtje is vier geworden. En de soesjes kon ze hebben, ik ben vorige week met Odessa even richting de dierenarts gegaan om te wegen, ze heeft een uitstekend gewicht, 37,7 kilo en dat is gewoon goed. Vorig jaar heb ik niet 1 maar 2 x gevraagd aan haar dierenarts of ze niet te zwaar was, het antwoord was nee, echt niet, en toen woog ze 38,5.

Echt waar, iedere dag geniet ik van Odessa, ik vind haar zo geweldig! Ik ben echt supertrots op onze hond. Nog steeds ben ik tot over mijn oren verliefd op mijn eigen hond… Maar dat weerhoud me natuurlijk niet om Odessa in bekwame handen bij baas Chris achter te laten zodat ik likkebaardend en met een gezonde jaloezie bij het IPO gebeuren op de Bouvierdag in Heteren kan kijken en fotograferen.

Het was ronduit slecht weer, en helaas waren er maar 6 combinaties ingeschreven voor het pakwerk. (Het showgebeuren vond zelfs binnen plaats dit jaar.) Onderstaand een impressie. Wat kan ik van IPO genieten zeg, en hoe die honden onder appel staan, zwaar jaloers op! Die halen het niet in hun harses niet te volgen hoor! Hoewel ik ook daar 1 pakwerker wel een “Odessa moment” zag hebben.

Je hoort heen over de horde te gaan...

En terug...

En reken maar dat je er als geleider goed ziek van bent, op het moment supreme had onderstaande hond zoiets van... kijk mij eens, IK heb mijn apportblok... En ik dacht, zulk soort momenten heb ik wel vaker, een "Odessa moment" dus. Achter mij hoorde ik echter bij de geringe kijkers geluiden van dien aard, dat ze het allemaal herkenden zeker!!

Kijk ze eens lekker werken, die Bouviers....

Ik vind het kicken, ik kan er echt met volle teugen van genieten... Qua foto's heb ik echt gekozen voor de in mijn ogen opmerkelijkste foto's, het zijn zeker niet de mooiste foto's die ik heb genomen, maar ze geven wel een goede impressie. De 2e foto hieronder, dat die pakwerker op zijn benen bleef staan he!

De pakwerker heeft echt keihard moeten werken, meestal nemen ze voor de korte afstand en de lange afstand 2 pakwerkers.... Vanwege de geringe inschrijvingen heeft deze pakwerker alles voor zijn rekening genomen! Moet je kijken wat er vanaf ruime afstand op je af komt stormen... En de laatste foto is ook echt weer geen "hoogstand" foto, maar die pootjes van de hond om de pakwerker... Ik was allang op mijn snavel gegaan!

Vrouwtje Renata heeft trouwens nu weer vakantie, ben bezig met de laatste week van drie weken vrij. Mijn werkgever is van mening dat ik mijn vrije dagen dit jaar echt op moet maken, en dus… moet ik in het najaar, tegen de winter aan, weer een vakantie plannen haha. Dit keer boek ik echter helemaal niks, ik wil met Odessa naar de Gelpenhoeve in Aalden, Drenthe, maar ik neem geen enkel risico, pas als ik weet wanneer een eventueel examen GG2 gepland staat ga ik mijn vakantie boeken voor daarna. Ik ben er nog steeds een beetje ziek van hoor, dat ik ze na de paasvakantie ineens niet meer bij de les kreeg, en het allerergste is, ik weet ook nog steeds niet waarom.

Odessa is trouwens ook een hond die weinig risico wil nemen, ze kwam meteen inspecteren wat vrouwtje in godsnaam nu weer in haar hoofd heeft gehaald als aanvulling voor de schwenkhut in “haar” tuin…

Maar ik ben hier niet de enige idioot in huis hey, Odessa zelf kan er ook wat van… Vier jaar en dan nog steeds overal je (kaalgevreten) konijntje mee naartoe zeulen, pffff…

Ik wens trainer Piet veel succes met ons hahahaaa